Verklaring van verjaring
Gebruik je al lange tijd grond die niet op jouw naam staat? Of klopt de situatie ter plaatse niet met wat bij het Kadaster staat? Dan kan verjaring een rol spelen. De notaris onderzoekt jouw situatie, kijkt naar de feiten en het beschikbare bewijs en beoordeelt of een verklaring van verjaring kan worden opgesteld.
De situatie officieel vastgelegd
Een verklaring van verjaring is een notariële akte. Daarin wordt vastgesteld dat op basis van feiten en beschikbaar bewijs een eigendom is verkregen door verjaring. Deze akte wordt ook wel een akte van verjaring genoemd.
In de akte staat onder meer om welk stuk grond of ander registergoed het gaat, wie volgens het Kadaster als eigenaar staat geregistreerd en op welke feiten en omstandigheden het beroep op verjaring is gebaseerd.
Als gebruik en registratie niet overeenkomen
Een verklaring van verjaring kan relevant zijn als je een stuk grond al langere tijd gebruikt terwijl iemand anders volgens het Kadaster eigenaar is. Denk bijvoorbeeld aan een strook grond bij je tuin, een oprit of een pad.
Ook bij een verschil tussen de feitelijke situatie en de geregistreerde eigendom kan verjaring een rol spelen. De notaris beoordeelt aan de hand van de situatie en het beschikbare bewijs of een verklaring van verjaring passend is.
De situatie en het bewijs beoordelen
De notaris bespreekt wat er precies aan de hand is. Welk stuk grond gebruik je? Hoe lang is dat al zo? En op welke manier gebruik je het? Daarna bekijkt de notaris welk bewijs beschikbaar is. Denk aan foto's, oude tekeningen, verklaringen of andere documenten. Op basis daarvan beoordeelt de notaris of een verklaring van verjaring kan worden opgesteld en ingeschreven bij het Kadaster.
Alle betrokkenen moeten het eens zijn over de verjaring. Is er geen overeenstemming of betwist een van de betrokken partijen de verjaring? Dan kan de notaris geen akte van verjaring opstellen. In dat geval moet de kwestie aan de rechter worden voorgelegd. De rechter beoordeelt dan of er daadwerkelijk sprake is van verjaring. Pas na een uitspraak van de rechter zal een notaris weer in beeld komen om dit middels een notariële akte in het Kadaster te laten inschrijven.
Goed bewijs maakt het verschil
Een beroep op verjaring moet worden onderbouwd met feiten en bewijs. Niet ieder gebruik van grond leidt tot verjaring. Daarom is het belangrijk om zo goed mogelijk te kunnen laten zien hoe de grond is gebruikt en hoelang dat al gebeurt.
Heb je foto's, oude documenten, tekeningen of verklaringen die iets zeggen over de situatie? Bewaar deze dan goed. De notaris kan beoordelen welke informatie relevant is voor jouw situatie.
Veelgestelde vragen over de verklaring van verjaring
Een verjaring kan vragen oproepen. Hier beantwoorden we enkele praktische vragen die vaak opkomen.
Nee. Een verklaring van verjaring is geen automatische eigendomsoverdracht. De notaris beoordeelt de feiten en het beschikbare bewijs en legt de situatie vast in een akte. Als de geregistreerde eigenaar de verjaring betwist, kan discussie ontstaan over de eigendom.
Niet per se. Het kan wel verstandig zijn om eerst te bespreken hoe de andere partij tegen de situatie aankijkt. Als er geen overeenstemming is, kan de notaris uitleggen welke vervolgstappen mogelijk zijn.
Ja. Als de feitelijke situatie niet overeenkomt met de geregistreerde eigendom, kan dat tijdens een verkoop naar voren komen. Het is daarom verstandig om een mogelijke verjaring zo vroeg mogelijk te laten beoordelen.
Ja, dat kan in sommige situaties. Verjaring kan gevolgen hebben voor de eigendom van een strook grond en daarmee voor de feitelijke erfgrens. Of dat in jouw situatie zo is, hangt af van de feiten, het gebruik en het beschikbare bewijs.
Dan kan het lastig zijn om verjaring voldoende te onderbouwen. De notaris bespreekt welk bewijs nog beschikbaar is en of er aanvullende informatie kan worden gevonden. Soms past een andere oplossing beter bij de situatie.
